Nederlandse iPhonebezitters klagen steen en been over de slechte dekking van het T-Mobile-netwerk. En mag ik dan vanonder m’n steen kruipen en in m’n vuistje lachen?
De godganse dag onbereikbaar met je iPhone
Wie verplicht je om een superduper-mobiel te kopen die je vastketent aan een abonnement? Je kan toch een homp praatplastic van een ander merk kopen, of vanuit Nederland even naar België sjezen om een simlockvrije foon te scoren.
Voor mobiele kuddedieren
Gekker nog: je kan simpelweg uit de hipster-wapenwedloop stappen. Mijn oudbakken Nokia-baksteen doet het nog perfect na 3 jaar dagelijks gebruik: bellen, sms’en, crappy kiekjes schieten, sync’en met agenda’s en me ‘s ochtends veel te vroeg wekken.
Waarom zou je iets weggooien als het voldoet aan je behoeften, nog perfect werkt of eenvoudig te fiksen is? (Lees ook over het Repair Manifesto, via meneer Crusty.)
En something old skool wordt vroeg of laat toch weer cool.
Voor suspicious mobile minds
Het zal me eigenlijk allemaal rookworst wezen, want content is king zijn is king. En ik ben these days tevreden en dolgelukkig met àlles wat ik heb. Nee, gecreëerde behoeften zijn niet meer aan mij besteed.
(Schreef een redacteur die dagelijks naar 5 computerschermen zit te turen en die vorig jaar maar al te ‘content’ was dat iemand kort na de Turkish-crash een foto twitterde, die meteen gebruikt mocht worden op tv.)
Recente reacties