Heb in geen tijden meer geblogd of op een koersfiets of mountainbike gezeten. Maar net als Johan Museeuw ga ik af en toe nog wel eens lopen. En als de Leeuw op een ander gaat klauwen, is er nog altijd deze plezante flauwen:
- Museeuw: “Vrouw, zwijg.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, ons huwelijk is spaak gelopen.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, ik wou net een démarriage op gang trekken.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, ik wil af en toe nog eens een verzetje.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, Obama zijn Quick.step trok ook op niets.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, na Parijs-Roubaix zadel ik jou met de kinderkopjes op.”
- Museeuw: Vrouw zwijg, de Leeuw heeft een nieuwe poes geroken.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, we hebben alleen nog een marriage de crevaison.”
- Museeuw: “Vrouw zwijg, ik ga Lance Armstrong achterna. Want scheiden doet rijden.”
Ik zou bijna durven zeggen, (db) zwijg!
Dacht ik gisteren stiekem op Twitter.
Geen paniek, ik zal zelf zwijgen.
Die zelftwensuur kwam ook in me op, maar toen dit aanmoedigende bericht http://twitter.com/robarov/status/1136108979 kwam, kon ik de benen niet stilhouden.
Twitter Comment
Want scheiden doet rijden @aaiboek in full force [link to post]
– Posted using Chat Catcher
Haha en na de Smurfentaal, de Twitter-taal.
Leuk.