Was 2007 het jaar waarin m’n droomauto onder m’n kont geschoven werd, en 2008 het annus waarin een droomjob onder m’n anus geschoven werd…
Dan was 2009 het jaar waarin de koopakte van m’n droomhuisje in m’n handen geschoven werd.
En dat ging ongeveer ongelooflijk zo:
Jarenlang leidden m’n looprondes me langs een leegstaand huisje. Een übergezellig keetje midden in de natuur.
Tussen de soep en de patatten had ‘k bij de mammie eens laten vallen dat die leegstand toch onbegrijpelijk was. Als vrouw van de dorpswereld wist mams meteen wie dit huisje zo verwaasloosde, en ze sprak de vrouw des huizes er op straat eens over aan.
Sterren komen, sterren gaan… Een jaar later belt de eigenaar bij me aan, en laat het niet mis verstaan: “Ik verkoop mijn huis en jij krijgt het recht van eerste koop.”
Na een nachtje slapen om te beslissen en een 14-tal slapeloze nachten mijmeren over centen (banken, excel-sheets … the works) zette meneer de notaris koffie en zette ik in ruil een krabbel zwart op wit.
En nu dansen CAD en (iMac)-muis op de tekentafel van een bevriende architecte. En zoals je op dit voorproefje al een piepklein beetje kan zien, heeft die kaas gegeten van verbouwen.
Sounds and looks like a plan
En zoals het er nu naar uitziet, wordt 2010 dus het jaar waarin ik vooral naar bouwvakkersdecolletés zal mogen loeren… :s
Knap! Proficiat!
Hopelijk verloopt het allemaal een beetje vlot. Proficiat trouwens.
Voorwaar een ontroerend verhaal. (enne, nogmaals gefeliciteerd!)
Wordt 2011 dan misschien het jaar waarop Annelies haar intrek neemt in het sprookjeskasteel?
@lode Duidelijk te veel m’n tweetfeed en The Secret gelezen
zo’n schoon perperkoekenhuizeken! en zo’n toffe blog! goed bezig kerel!