Maandarchief voor april 2010

BHV: Bijzaken-Hoofdzaken-Van elkaar gescheiden houden

Geschreven op 21 april 2010 in nieuws en twitter. 2 Reacties

Die avond op Twitter…

Knappe, spannende finale in de Waalse Pijl. De Belgen waren goed + prachtig podium : wereldkampioen, de nr 1 in de wereld en de Tourwinn !

… Komt m’n voorspelling (zie reacties) over @YLeterme al uit: in volle Brussel-Halle-Vilvoorde-regeringscrisis twittert de premier van België over wielrennen.
- toegegeven, de belangrijkste bijzaak in het leven.

Het land davert dus op z’n institutionele grondvesten, maar de Vlaamse premier die zich herhaaldelijk vastreed in het communautaire drijfzand twittert over de Waalse Pijl.

Als wielerliefhebber, ben ik op dat moment ernstig met m’n werk bezig. Zelfs met geen half oog kijk ‘k naar de koers. En als twitter-addict, twitter ik ondertussen niet. Maar dat entre parenthèses.

Diezelfde avond op Deredactie.be…

Minister Vincent Van Quickenborne heeft na het beraad nog eens verduidelijkt dat een deadline een deadline is.

Maar minister @VincentVQ vindt dit ondertussen Twitterwaardig:

Club Med stuurt me een brief dat ik lid word vd VeryClub met ‘prive’-telefoonnummer. ‘Bereikbaar van 10u tot 16u.’ De overheid doet beter

Kijk jongens, ondanks m’n serieuze job gooi ik ook veel ongein op Twitter. Maar op de momenten dat het er ff toe doet, blijf ‘k ofwel actief van Twitter weg, ofwel gebruik ‘k het medium goed.
De speeltijd zit erop jongens, leer wanneer je wel de popie jopie mag uithangen, en hoe je dat gepast doet, leer koorddansen, ga op twitterles bij juf @femkehalsema.

Update: Blauwe Brusselaar @svengatz:

Call me irresponsable, maar dit weekend is LBL & Philippe Gilbert voor mij belangrijker dan BHV & Yves Leterme

aaiHoek

Geschreven op 12 april 2010 in lifelog, nieuws en sport. 2 Reacties

Op een paar pagina’s na was ik bijna zo plat als een iBook, vanmiddag.

Voor het eerst dit jaar had ik de tijd gevonden om m’n koersfietsje van stal te halen. Zonnig maar pokkewinderig weer. Perfect dus om een kilometertje of 40 tegen de wind te gaan boksen in de Wase/Zeeuwse polders, ver weg van het drukke verkeer.

Tandwieltjes en ketting lekker ingevet, ik nog met een paar kilootjes wintervet.
Nog geen 600 meter zat ‘k in het zadel of de pret sloeg om in doodsangst…

Tussentijdse disclaimer: Nee, bibi is geen typische wielerterrorist die alle verkeersregels aan zijn klikpedaal lapt. Integendeel.

… Een truck met een extra lange vracht poutrels haalt me in, wijkt uit naar rechts, en komt me doodleuk van het fietspad maaien.

De wielen van de opligger zie ik naast me akelig dichtbij komen. Ik zoek een vluchtroute, probeer een vreselijke herinnering* te verdringen… duik de veilige berm in. (Merci, mountainbike-skills.)
Oef.

Het wegmonster stopt wat verderop. Ik rij links langs het gevaarte en gesticuleer naar de monstertruckdriver dat ie godverdomme beter uit z’n doppen had moeten kijken. Hij maakt een wegwerpgebaar.

Wel meneer de truckchauffeur, u beseft het misschien niet, maar ik had een paar seconden geleden een beetje dood kunnen eindigen in uw dode hoek.
Net als m’n dorpsgenoot vorige week. *Net als m’n opa vorige jaar. Net als zo’n 5 à 10 Belgische fietsers per jaar.

  • Als dat om de twee jaar hetzelfde aantal slachtoffers maakt als een tragisch treinongeluk
  • Als je bijna geen nieuwe auto meer kan kopen zonder parkeerhulp
  • Als er zelf-remmende Volvo’s rondrijden
  • Als we onszelf robocopwise kunnen bekleden met bluetooth-oortjes, hartslagmeters en gps-geriefjes …

Waarom kan een vrachtwagen die een kapitaal kost en vervoert dan niet uitgerust worden met een afdoend systeem dat deze domme ongevallen voorkomt?
Stel ik dan een heel domme vraag, of maak ik niet de juiste kosten-batenanalyse? Bon, ‘k ga nu ff m’n huiswerk maken en het oude fietsrapport van het BIVV lezen.