Maandarchief voor januari 2010

AppelSaab

Met ‘Victor Victory’-gejuich werd de Nederlandse Victor Muller onthaald door het Zweedse Saab-personeel. Weesjes, want moederbedrijf General Motors had hun levenswerk opgegeven na een lang ziekbed.

Wonderdokter Victor wil van de wonderbaarlijke genezing van de autoproducent een erezaak maken. Het is op zijn minst  merkwaardig hoe hij tijdens zijn reddingsactie zijn Spyker-paard achter de grote Saab-kar spant om de band weer lopende te krijgen.

Want  Spyker betaalt voor de overname een relatieve peulschil van 52 miljoen euro aan GM en wil 400 miljoen euro lenen van de Europese Investeringsbank. “Dat geld is bestemd voor ontwikkeling van groene technologie.” Groene technologie aka homeopathie?

Kritiek
Dat zo’n lening geen vanzelfsprekende aalmoes is, ziet ook de Nederlandse (en twitterende) europolitica Corien Wortmann. “Aangezien de Zweedse staat garant staat voor de EIB-lening is er in feite sprake van staatssteun. Dat zouden autofabrikanten zoals Volvo of Opel óók wel willen ontvangen. De vraag is echter of dat wenselijk is”, stelt Wortmann in de Telegraaf.
En geen lening betekent geen deal.

Maar als blinde Saab-lover en Obama-believer wil ik Muller het voordeel van de terechte twijfel geven en hem zijn Yes we-can-moment gunnen. Waarom? Omdat Saab veel kenmerken gemeenschappelijk heeft met Apple. Een kleine chronologie:

Classic
Als 6-jarig manneke (1987) zag ik hoe een vriendje aan de chiro werd afgezet met een Saab 900 Aero. Vanaf dat moment wist ik het: later moet ik ook zo’n auto hebben. Jongensdroompje. De 900 Aero is tot op vandaag nog het Saab-icoon, de classic

Apple heeft zo ook z’n iconische classic. Het all-in-one computertje uit 1990 dat jarenlang letterlijk icoontje mocht spelen in Mac OS. Een andere jeugdvriend van me had/heeft er eentje. Toen we thuis ook een mac kregen wisselden we jarenlang softwaretjes uit op diskettes. Onder Saabisten bestaat ook zo’n wij-tegen-de-restsfeertje.

Macintosh Classic en Saab 900 Aero

Macintosh Classic en Saab 900 Aero

Oudere broertjes en zusjes
Deze klassiekers kwamen niet als hemelse dauw uit de lucht gevallen in Trölhattan en Cupertino.

Nee, de Saab 900 was een directe evolutie was de 99 en 90, en de Apple Classic was gewoon het jongere en frivolere zusje van de Macintosh en de SE.

Mac SE en Saab 90

Mac SE en Saab 90

Oer-ouders
Het zogenaamde DNA van Saab, waar Muller het zo graag over heeft, is ontsponnen bij de Ursaab.

De pit van de Apple stamboom ligt dan weer bij de Apple I en II.

Apple I en Ursaab

Adam en Eva: Apple I en Ursaab

Pubers
Zowel bij Apple als Saab zag je dat ze stillekesaan hun edge verloren nadat de succesboost van hun classics uitgewerkt was. In de apenjaren  ’90 brachten beide bedrijven puisterige pubers van producten op de markt.

Bij Saab heetten die lastpakken 900NG/9-3. (Hoewel de 9-3 cabrio wel een bloedmooi meisje van 16 was.)

Bij Apple heetten die hormonenbommen Performa/LC. (Hoewel de Performa 630 een aantrekkelijke multimediamachine was.)

Performa 630 en Saab 9-3 Cabrio

Performa 630 en 9-3 Cabrio

Generatie X
Gelukkig begonnen Apple en Saab na deze miskleuntjes weer het licht te zien. Apple eerder dan Saab.

De iMac betekende het begin van het einde van de Apple-puberteit. Het kleurrijke design deed de concurrentie letterlijk verbleken en maakte van een computer plots een hebbeding… Zònder diskettestation, mét internetverbinding.

De introductie van OSX maakte Apple iets later helemaal the rage.

Aan de Zweedse kant van de grote plas was men ook druk doende met designen, zo bleek uit het prototype van de Saab Aero X.

Aero X en iMac bondi

Aero X en iMac bondi

Helaas draaide mama GM na de Aero X-studiebeurs de geldkraan dicht. Alleen de 9-3, het stiefzusje van de Opel Vectra, kreeg nog een neuscorrectie.

En, wat veel belangrijker en pijnlijker is: als het aan GM lag, was de nieuwe 9-5 een stille wiegendood gestorven. Deze nieuwe wagen, op basis een tweeëiig tweelingzusje van de Opel Insigna, was eind 2009 helemaal productieklaar. Sterker nog: tijdens de overgang van oud naar nieuw werd in de Trölhattan-utero de productielijn voor de nieuwe 9-5 helemaal klaargemaakt.

Saab 9-5 en iMac

De nieuwe 9-5 en een iMac

… Als een kinderkamer inrichten voor een kind dat slechts een handvol dagen zou leven, binnen de muren van de kliniek. Maar dat was dus (onder EIB-voorbehoud) buiten die lefgozer van Victory Muller gerekend…

O ja, de kop van dit bericht knipoogt stiekem ook naar mamaappelsap.nl.

Expertblogs

Als ‘k zo daar m’n blogroll fiets, is duidelijk te merken dat de hoogdagen van de lifelogs achter ons liggen. Maar imo zijn expertblogs wel blijvertjes.

Mensen die weten waarover ze spreken en daarover duidelijk kunnen vertellen, nestelen zich uitdrukkelijker in de (online) journalistiek. En dat is een goede evolutie.

Het fenomeen van vlotte deskundologen is allesbehalve nieuw natuurlijk. Hoewel ik zelf vaak amper weet hoeveel centen er in m’n portefeuille zitten, luister ‘k al jaren met graagte naar het economiepraatje van bankier Pascal Paepen. Na beurssluiting, praat hij je op Radio 1 (.be) bij over het belangrijkste financiële nieuws van de dag, in bevattelijke taal.

Online probeert de twitterende, feesboekschrijvende, bloggende, slidesharende, … econoom Geert Noels op dezelfde trein te springen. Een goede en handige aanvulling op ‘s mans offline media-aanwezigheid.

Maar expertblogs moeten wel hun naam waardig zijn. Want gisteravond werd ik kregelig van deze blogpost op The Next Web, geschreven door zelfverklaard “Tech Blogger, Design Connoisseur, Social Media Junkie & Web Application devotee. Early Adopter…” Zee M Kane.

Blijkbaar is hij ook hoofdredacteur van deze internetblog. Maar als alle experts zoals deze godenzoon zouden bloggen, dan mag kersvers twitteraar @billgates de stekker uit het internet trekken.

Zeetje had namelijk een artikeltje gelezen op MSN.com over Huis Clos, een experiment waarbij 5 franstalige journalisten 5 dagen alleen zouden terugvallen op Twitter en Feesboek als initiële bron.

Maar – o contradictio – in eerste instantie vond de auteur het niet nodig om zelf zijn bron te vermelden. Na vriendelijk aandringen deed hij dat gelukkig toch. Maar de indruk was al gewekt dat het hier om een typisch stukje copy-paste-journalistiek ging.

Ook inhoudelijk sloeg Zee de Nitwitteraar het balletje mis:

The journalists will be handed computers that only connect to Facebook and Twitter.

Onzin, want op de website van Les Radios Francophones Publiques wordt genuanceerd dat:

Aucune consultation de site d’aucune sorte n’est autorisée, sauf s’il s’agit de suivre un lien proposé sur Twitter ou Facebook.

Oftewel: Twitter en Facebook zijn het vertrekpunt voor deze journalisten (volg ze trouwens op Twitter) in hun experimentele nieuwsgaring. Ze mogen en kunnen dus wel op linkies klikken.

Maar blijkbaar was ff verder googlen dan zijn neus lang is, en verder lezen dan zijn Angelsaksische taalknobbel reikt te moeilijk voor deze expert die factchecking interessant vindt … Zolang hij het zelf niet hoeft te doen.

R.J.

Houbi heeft het zoals gewoonlijk weer bij een redelijk recht eind, wat betreft de onfraaie behandeling van de zaak rond Ronald J. in de Vlaamse pers.

Toegegeven, ik maak in het dagelijkse leven ook deel uit van een roedel jonge persbloedhonden. Maar als  je dierbaren zo nu en dan in de gazetten en op hulpdienstenfora eindigen, leer je wel dat redacteurtje spelen nog altijd over mensen van vlees en bloed gaat. Zeker in de tijd van crowdsourcerij is respect voor je publiek stelregel numéro uno.

Was het nu Ronny, Ronald of Roland?
Enfin, nadat Ronald J. overal uitgebreid met naam en toenaam genoemd werd – wat volgens de beroepscode not done is, maar bon …
En nu zijn betrokkenheid bij de zaak Annick Van Uytsel formeel nakende is …
En ze daarover allemaal zwaaien met goede bronnen …
Slagen ze er nog allemaal (bij zowat elke grote uitgevers/mediagroep) in om de naam van de verdachte at random te verhaspelen. FoutFaut le faire.

We weten nu allemaal dat hij Ronald Janssen heet en Ronny genoemd wordt. Maak er desnoods Ronnie van (VRT). Maar als je per se man en paard wil noemen, maak dan nog wel een erezaak van consequente correctheid in spelling. Want nu is het naast een inhoudelijke puinhoop ook een vormelijke rotzooi:

Homepage van deredactie.be

Homepage van deredactie.be / VRT

Deredactie.be

Artikel op deredactie.be

Homepage van hln.be

Homepage van hln.be / De Persgroep

Artikel op hln.be

Artikel op hln.be

Homepage nieuwsblad.be

Homepage van nieuwsblad.be / Corelio

Regio-artikel op nieuwsblad.be

Regio-artikel op nieuwsblad.be

Homepage van gva.be

Homepage van gva.be / Concentra

Videopagina op gva.be

Videopagina op gva.be

Homepage knack.be

Homepage knack.be / Roularta

Videopagina op knack.be

Videopagina op knack.be (zelfde content als gva.be)

Ok, dit is misschien muggenzifterij, en ik zal ook al eens een foutje maken. Maar collega’s, ga eens niet zo slordig om met identiteiten en feiten. Wie gelooft je nog als je er zelfs niet in slaagt een naam juist te spellen?