Maandarchief voor maart 2009

The girl and the robot

The girl & the robot

Holy Scandinavian smokes, de Noorse jongens van Van de Pot Geröökte Paddenstoel/Stuifzwam/Röyksopp doen van d.i.s.c.ö, in The Girl and the Robot.

  • Het ruikt naar angelieke Air,
  • sprint van 0 naar 121 bpm als synthetisch gesmeerde Giorgio Cizeta-Moroder,
  • bonkt in the back seat kont als Erasure
  • en knettert als vers opgewekte hoogspanning van Kraftwerk.

En dat twinkelt vooral door de inzet van Robyn, de zijdezachte Zweedse godin die me wel eens van poepeke zwam mag komen influisteren.

Moet toch maar eens werk gaan maken van die gedroomde Scandinavië-rondreis. Want the only way is öp!

Red Saab

Sinds een paar dagen staat hier een Rescue-Saab-banierke in de rechterkolom. Als liefhebber van de Zweedse keet, draag ik dit online burgerinitiatief een hart op bedrijfstemperatuur toe. Maar niet zonder enige reserve(wiel).

Rescue SaabBook

Er hingen al langer donkere (diesel)wolken boven Saab. Maar door de crisis heeft eigenaar GM versneld de knoop doorgehakt om Saab met het afgedraaide olie weg te spoelen: in de etalage/showroom zetten zoals dat heet.

Enter de online Saabisten, die hun eigenzinnige automerk niet uit Google Street View willen zien verdwijnen. En de Zweedse autobouwer samen met andere investeerders een kapitaalinjectie willen geven, met kroontjes van Saab-fans.

Saab Street View

Een paar losse bedenkingen bij deze actie, kort door de bocht:

Is het niet een beetje naïef te denken dat een paar liefhebbers kunnen redden wat een multinational niet kan opbrengen?

Hier wil ik wel de i-idealist in mij volgen: gepassioneerde luitjes kunnen meer dan grijze rekenaars. Spontaan denk ik hierbij aan succesvolle management buy-outs. In dit geval zou het handig zijn, mocht Saab voor de productie van de nieuwe modellen – die al ontwikkeld zijn – ff kunnen terugvallen op GM-onderdelen. Kijk maar hoe Lotus al jaren leuke superkarretjes bouwt rond krachtbronnetjes van grote producenten.

Heb je door een Saab te kopen nog niet genoeg spaarcentjes geïnvesteerd?

Toegegeven: ja. Mijn Saab is tweedehands, maar door trouw bij de officiële garage langs te rijden, heb ik mijn duit ook al in het Zweedse zakje gedaan.

Deze crisis wordt toch een zaak van survival of the fittest … Milieuvriendelijke autobouwers. Wat heeft Saab in huis?

Ondanks hun eco- en bio-promopraatjes: te weinig. Enig lichtpunt in mijn ogen is dat Saabjes degelijke LPG-snuivers/LPI-slurpers zijn.

Is Saab geen tweede Minerva? Met andere woorden: té degelijk om vervangingsaankopen op peil te houden.

Kijk maar eens op de Kapaza‘s, 2dehandsen en Saab-fora van deze wereld en zie: een Saab met 200.000 km is er eerder regel dan uitzondering. Sommigen krijgen zelfs 1.000.000 mijltjes bijeengereden, én krijgen dan een nieuwe Saab als beloning. Dus voor één keer zeg ik: lang leve de bedrijfswagenleasinghoeren!

Ondertussen rijd ik dankzij Mazonscreen rond met een Rescue-Saab-sticker op m’n achterruitje en m’n BlackBoekje. Föllöw me, if you can.

Wanted: Waaslandwolf

Dé rural legend van de jongste jaren steekt weer de kop op: de Waaslandwolf is terug.

Althans, dat dacht ik aanvankelijk, toen ik deze plakbrief spotte tijdens een fietstochtje (60km, for the record) langs het Oost-Vlaamse Wachtebeke (Comic Sans MS-alert!).

Wanted

Wachtebeke, de gemeente waar:

  • een olympisch zwembad millimeterprecies 50 meter lang gegraven werd, zonder evenwel de dikte van de nog te plaatsen tegeltjes mee te rekenen,
  • het dankzij een zuidwesterbriesje lekker meurt naar de Gentse Kanaalzone,
  • zo’n negen maanden na de jaarlijkse poeperkesdagen in respectievelijk ’68, ’81 en ’82 de moeders van Bart De Pauw, Lieven Scheire en Jonas Geirnaert hun pasgeboren zoontjes weggooiden en de moederkoek opvoedden
  • en champetters Dhaese & Walput het besnorde en corrupte imago van bakkerij De Blauwe Streep alle eer aan doen.

Groot was mijn verbazing toen ik vanavond zwaar begon te researchen over de Waaslandwolf, o.a. in de gazet van vandaag:

Stadswolf doolt door Gentse straten

Uit dit artikel blijkt dat de Waaslandwolf niet langer het rurale monster is dat zich onledig houdt met het kelen van schaapjes op sappige Wase weiden.

Nee, het dier luistert thans naar de naam Renco, is een inhalige immigrant uit het oosten, doet zich te goed aan meeneemschapenvlees uit de Overpoort, wil uitgroeien tot een urban legend in de grootstad Gent! Awoert! Schande! Straatier! Plattelandsverrader! Pittabarbaar!

Mijn kop eraf als Dhaese en Walput hier niets mee te maken hebben. Via een ongunstige zuidwester hebben ze waarschijnlijk lucht gekregen van de affaire met de Gentse politiekorpschef en proberen ze nu via een virale campagne de Wachtebeekse Renco naar voor te schuiven als vervanger van … Peter De Wolf.

(Mijn excuses voor dit flauwe broodjeschaapverhaal.)

Kut

Kut kut kut!

‘t Is van den hond: de Nike+ challenge tussen loopse blogsters en bloggers wordt gestreden en ik… zit met een kapotte poot. Die shin splints maken dat ik de jongste maand nog geen meter heb kunnen lopen. En de teven lopen nog op kop.

Shin splints, het klinkt iets sexier dan scheenbeenvliesontsteking, maar het blijft een k*tblessure.
Je loopt het letterlijk op door:

  • te snel te veel te lopen. Check.
  • vooral fietsers lopen dit risico: goeie conditie, doch lichaam niet aangepast aan lange-afstandslopen. Check.
  • op hellingen. Check.
  • met versleten schoenen. Ze zien er nog ok uit, maar na 2 jaar zal het dan wel… Check.

Om de punanipijn aan m’n onderbeen tegen te gaan heb ik nochtans onmiddellijk na de eerste symptonen alles volgens het herstelboekje gedaan:

  • rusten,
  • stretchen,
  • ijs aanbrengen,
  • niet-belastende sporten zoals fietsen,
  • … en na een doktersbezoek zijn daar nog kiné en ontstekingsremmers bijgekomen.

Toegegeven, er zijn veel ergere dingen (cf. crash supra), maar dit voelt toch ook een beetje kutje.