Waar gaat het naartoe?
Ha, vast niet naar de Ventoux
Maar kijk, kijk!
‘t Is echt aan ‘t klimmen
Maar nee
gij slimmen
Jouw horizon
is zelfs niet in kromtaal
recht te trekken*
* ‘t Was gedichtendag zag ik vanavond op tv. Een dag om per vers te denken. Nietsvermoedend fietste ik vanmiddag nog langs Zeeuwse polderdorpjes als Paal, Hengstdijk, Vogelwaarde, Schuddebeurs, Terhole en Pabo-place Walsoorden, aan de oever van de Westerschelde, alwaar ik goedgemutst bovenstaand kiekje schoot.
Stukgedanst, stukgezwansd. Net als de rode schoentjes. M’n ouwe Onitsuka Tiger-sneakers.
Toen ik er voor het eerst een stapje mee in de wereld zette, wou menig homie graag in m’n bruine basketsloefkes staan. Niet omdat omdat de wereld dan plotsklaps ook aan hun voeten zou gaan liggen. Maar het zou toch al een eerste stap naar de wereld van sexy en vrij hard to get wezen. Kortom op dezelfde leest geschoeid als ik. *kuch.*
In de wintersolden van vorig jaar was het nochtans geen liefde op het eerste gezicht met m’n koffiebruine stappers. De lage prijs, het moet amper 30 euro zijn geweest, voor de hoge sneakers trok wel m’n aandacht. En toen ze de kans kregen om zich aan m’n pootjes te nestelen, werd ik meteen onder de voet gelopen door hun comfyness.
Nadat m’n schoentje dagen en vooral stevige nachtjes stevig hebben gestapt, tegen fiets-, auto-, effectenpedalen en sporadisch een scheen hebben gestoempt, me vaak behoedt hebben voor een stuk in m’n voeten, … Liepen ze de jongste maand op hun allerlaatste benen.
Bij gebrek aan een president in de Lage Landen om zich op te botvieren, moest ik een alternatief waardig einde uit m’n botten zien te slaan voor de oude schoentjes.
Om te voorkomen dat ik naast m’n schoenen zou gaan lopen, keet zou beginnen schoppen, uit m’n sloffen zou schieten, geen maat meer kon houden, of de schoenmaker met m’n voeten zou beginnen spelen door me een hak te zetten, heb…
… Heb ik ten lange laatste m’n stoute schoenen aangetrokken, de Onitsuka’s een allerlaatste keer dubbel geknoopt, … opgeknoopt.
Het schoentje bleef knellen bij de erfrechten, tot ik bij de lokale parenclub Torfs tot een minnelijk soldenschikking van 25 euro kwam. Sindsdien hebben m’n trouwe Asics loopschoenen er met de Lo Whizzers twee casual adoptiebroertjes bij.
Wij verkondigen uw dood en belijden tot Gij wederkeert dat Gij verrezen zijt, in onderstaand filmpje (via). Genoeg geshoegazed/t nu.
Natuurlijk zit de auto- en olielobby in the back seat, en is het gras hier aan de overkant van de oceaan groener. Maar als je in the driver’s seat zit, is management by example een schone deugd en tuf je beter niet in zo’n Cadillac CO2-kanon rond.
Mocht Obama ooit een groen blaadje Sarkozyaans occasie-modelletje zoeken, dan zou ik hem bij oekaze aan Kate Moss koppelen. Groene vingers en stuff. *F-oei*
Afijn, uit een geheel andere konttekst gerukt:
I’m a shuttin’ down, I’m shuttin’ down your greed for green baby
medemensen die onophoudelijk het snot in hun neus optrekken, en verrekken hun ruiker te snuiten,
het gebruik van ‘teveel’ waar “te veel” wordt bedoeld,
mazoutstoven/dieselauto’s/SUV’s,
Nederlandse radio,
het overheersende Vlaams-Brabantse accent op den Vlaamschen televies -zelfs Oost-Vlaamse gouwgenoot Peter VdV laat zich op lange i’s betrappen,
foebal,
‘dan heb ik zoiets van’,
poken -te laf om te swaffelen,
woordvoerders die de zinsnede ‘het verhaal van …’ in de mond nemen om iets gewichtig te doen klinken -ze hebben blijkbaar hun fat chance gemist om Geert Lambert zijn weightwatchersblowjob te geven,
…
heb ik sinds gisteren last van een acute scheenbeenirritatie. Shin splints in Angelsaksische vakterminologie.
Hoe loop je dat op? Als symptoom van syfilis… Of je loopt het zoals ik létterlijk op, door met je looptrainingen te hard van stapel te lopen en te veel op heuvels te trainen.
Niets dat wat rust, ijs, fietsen en een streepje Shins niet kunnen oplossen.
De koersfietsdokter had onlangs slecht nieuws: jouw body is kapot.
En dat titanium onderdeeltje van m’n achterwiel lag bij hem op het schap à 150 euro -meer dan een doorsnee titanium protese in een mensenbody.
bestelle daar diezelfde Dura Ace 7700 9 speed body à 66,55 euro, thanx pond-laagstand,
(update:cyclestore.co.uk blijkt nog een eurootje cheaper te zijn)
geeft doorweekte postbode Dickie bij levering een pint, men zegge en schrijve een 4 werkdagen later,
Heb in geen tijden meer geblogd of op een koersfiets of mountainbike gezeten. Maar net als Johan Museeuw ga ik af en toe nog wel eens lopen. En als de Leeuw op een ander gaat klauwen, is er nog altijd deze plezante flauwen:
Museeuw: “Vrouw, zwijg.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, ons huwelijk is spaak gelopen.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, ik wou net een démarriage op gang trekken.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, ik wil af en toe nog eens een verzetje.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, Obama zijn Quick.step trok ook op niets.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, na Parijs-Roubaix zadel ik jou met de kinderkopjes op.”
Museeuw: Vrouw zwijg, de Leeuw heeft een nieuwe poes geroken.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, we hebben alleen nog een marriage de crevaison.”
Museeuw: “Vrouw zwijg, ik ga Lance Armstrong achterna. Want scheiden doet rijden.”
Professor Rik (Hendrik voor de tollenaars) Coolsaet is zo’n erudiet man waarbij je je afvraagt: waarom laat ie in godsnaam z’n bovenlip zo beter(sn)orrisseren?
Zijn grote verdienste is dat hij haarfijn kan uitleggen hoe het komt dat er ergens in de wereld een haar in de boter zit. Daarom hing ik vroeger in de les ook altijd aan zijn lippen, en hij is nog geen haar veranderd want gisteravond zat het weer snor.
In Terzake gaf hij een haarscherpe analyse van de situatie in de Gazastrook. Hij kon het evenwel niet laten om tussen neus en lippen een sneer te geven naar Greet De Keyser.
Snorry voor deze bij de haren getrokken mopjes met een baard, professnor. Laat evenwel nooit een ringbaard groeien, want lui met zo’n halfscheerzeepsmoel kunnen vaak Lactacydgebruiken als mondwater.
Wat me uit een radio-interview met bnox over deze dooie nostrada-mus vooral is bijgebleven:
De laatste tijd zijn die hele kleine laptopjes enorm in. Ze zitten tussen een BlackBerry, of een rekenmachine en een laptop in. Die zijn ook niet meer zo duur…
En nu komt het…
Ze verhouden zich dus als het schoothondje tegenover normale honden.
En ik die dacht dat zo’n foefenklikker best een prijzig beestje was. Goed fout dus, want -man bites dog- wat blijkt? Een aantal oude Chinese desktopfokkers hebben sinds Mao geen last meer van de nostrada-mus, maar wagen zich toch aan de voorspelling van een netdog-stamboom in Voolspellingen 2009: twintig kennels aan het woold
De laatste tijd zijn die hele kleine lapdogjes enolm in. Ze zitten tussen een watelkonijn, of een muscuslat en een schoothond in. Die zijn ook niet meel zo duul…
De dagen van die hotdog tegen uw kristallen ballen zijn dus geteld. Naar het asiel met die grote lapdog van een Afghaanse Windowshond op je schoot. Verwarm je cloten aan barebones barkgains als Psihond Netdog, Asus Eee Pekinees, Acer Aspire Ond, M(alteser) S(tar) I(nternational) Wind en MacBark Air. (Het verwondert me trouwens dat LaCie nog geen netdog gekweekt heeft.)
Meegenomen is dat de pups net genoeg megabyte in huis hebben om Pol de postbode af te schrikken. Tevens zijn de teefjes standaard voorzien van een gevoelige Fifi-chip, een doggy style webcam en kunnen ze overweg met Fetch. Het is wel aan te raden eerst Bobby te gebruiken om infinite loops te vermijden.
Het hele assortiment aan netdogs is alras en inclusief voeding verkrijgbaar bij Tijs Frolics, waar u desgewenst kan betalen kan met, Bankhondtact of Pedigree Paypal.
Om maar op het randje van de hondse ironie te zeggen dat de mainstream alle trendkoffiedikkijkers toch te snel af is. Tot dusver mijn poging tot wannabe-houbi. FAIL.
Recente reacties