aaiBoek

Met ‘Victor Victory’-gejuich werd de Nederlandse Victor Muller onthaald door het Zweedse Saab-personeel. Weesjes, want moederbedrijf General Motors had hun levenswerk opgegeven na een lang ziekbed.

Wonderdokter Victor wil van de wonderbaarlijke genezing van de autoproducent een erezaak maken. Het is op zijn minst  merkwaardig hoe hij tijdens zijn reddingsactie zijn Spyker-paard achter de grote Saab-kar spant om de band weer lopende te krijgen.

Want  Spyker betaalt voor de overname een relatieve peulschil van 52 miljoen euro aan GM en wil 400 miljoen euro lenen van de Europese Investeringsbank. “Dat geld is bestemd voor ontwikkeling van groene technologie.” Groene technologie aka homeopathie?

Kritiek
Dat zo’n lening geen vanzelfsprekende aalmoes is, ziet ook de Nederlandse (en twitterende) europolitica Corien Wortmann. “Aangezien de Zweedse staat garant staat voor de EIB-lening is er in feite sprake van staatssteun. Dat zouden autofabrikanten zoals Volvo of Opel óók wel willen ontvangen. De vraag is echter of dat wenselijk is”, stelt Wortmann in de Telegraaf.
En geen lening betekent geen deal.

Maar als blinde Saab-lover en Obama-believer wil ik Muller het voordeel van de terechte twijfel geven en hem zijn Yes we-can-moment gunnen. Waarom? Omdat Saab veel kenmerken gemeenschappelijk heeft met Apple. Een kleine chronologie:

Classic
Als 6-jarig manneke (1987) zag ik hoe een vriendje aan de chiro werd afgezet met een Saab 900 Aero. Vanaf dat moment wist ik het: later moet ik ook zo’n auto hebben. Jongensdroompje. De 900 Aero is tot op vandaag nog het Saab-icoon, de classic

Apple heeft zo ook z’n iconische classic. Het all-in-one computertje uit 1990 dat jarenlang letterlijk icoontje mocht spelen in Mac OS. Een andere jeugdvriend van me had/heeft er eentje. Toen we thuis ook een mac kregen wisselden we jarenlang softwaretjes uit op diskettes. Onder Saabisten bestaat ook zo’n wij-tegen-de-restsfeertje.

Macintosh Classic en Saab 900 Aero

Oudere broertjes en zusjes
Deze klassiekers kwamen niet als hemelse dauw uit de lucht gevallen in Trölhattan en Cupertino.

Nee, de Saab 900 was een directe evolutie was de 99 en 90, en de Apple Classic was gewoon het jongere en frivolere zusje van de Macintosh en de SE.

Mac SE en Saab 90

Oer-ouders
Het zogenaamde DNA van Saab, waar Muller het zo graag over heeft, is ontsponnen bij de Ursaab.

De pit van de Apple stamboom ligt dan weer bij de Apple I en II.

Adam en Eva: Apple I en Ursaab

Pubers
Zowel bij Apple als Saab zag je dat ze stillekesaan hun edge verloren nadat de succesboost van hun classics uitgewerkt was. In de apenjaren  ‘90 brachten beide bedrijven puisterige pubers van producten op de markt.

Bij Saab heetten die lastpakken 900NG/9-3. (Hoewel de 9-3 cabrio wel een bloedmooi meisje van 16 was.)

Bij Apple heetten die hormonenbommen Performa/LC. (Hoewel de Performa 630 een aantrekkelijke multimediamachine was.)

Performa 630 en 9-3 Cabrio

Generatie X
Gelukkig begonnen Apple en Saab na deze miskleuntjes weer het licht te zien. Apple eerder dan Saab.

De iMac betekende het begin van het einde van de Apple-puberteit. Het kleurrijke design deed de concurrentie letterlijk verbleken en maakte van een computer plots een hebbeding… Zònder diskettestation, mét internetverbinding.

De introductie van OSX maakte Apple iets later helemaal the rage.

Aan de Zweedse kant van de grote plas was men ook druk doende met designen, zo bleek uit het prototype van de Saab Aero X.

Aero X en iMac bondi

Helaas draaide mama GM na de Aero X-studiebeurs de geldkraan dicht. Alleen de 9-3, het stiefzusje van de Opel Vectra, kreeg nog een neuscorrectie.

En, wat veel belangrijker en pijnlijker is: als het aan GM lag, was de nieuwe 9-5 een stille wiegendood gestorven. Deze nieuwe wagen, op basis een tweeëiig tweelingzusje van de Opel Insigna, was eind 2009 helemaal productieklaar. Sterker nog: tijdens de overgang van oud naar nieuw werd in de Trölhattan-utero de productielijn voor de nieuwe 9-5 helemaal klaargemaakt.

De nieuwe 9-5 en een iMac

… Als een kinderkamer inrichten voor een kind dat slechts een handvol dagen zou leven, binnen de muren van de kliniek. Maar dat was dus (onder EIB-voorbehoud) buiten die lefgozer van Victory Muller gerekend…

O ja, de kop van dit bericht knipoogt stiekem ook naar mamaappelsap.nl.